Cover art for: Don't touch

1

Don't touch

De rode leren broek die thuis voor de spiegel nog zo stoer stond, plakt ongemakkelijk aan mijn dijen, het was het enige wat ik in mijn kast had dat enigszins “dresscode appropriate” was. Ik kocht de broek in mijn studententijd voor veel te veel geld maar draag hem nooit. De straatlantaarn waar ik naast sta voelt als een spotlight, ik voel me belachelijk. Ik haal de uitnodiging uit mijn zak en lees hem nogmaals: “na 9 uur geen toegang meer!” Het is kwart voor 9. Ik doe een stap richting de hoge, dubbele deuren, sta weer stil. Fuck.

Ze zijn knap en raken elkaar steeds aan.

Ik kijk nog eens naar het appje van Ilse: ‘Hey mop, er is echt even iets heel erg tussen gekomen. Veel plezier!’ ... Trut

Een gearmd stel passeert me en verdwijnt door de deuren. Ze zijn knap en raken elkaar steeds aan. Zouden ze ook zenuwachtig zijn? Nadat ze het toegestuurde wachtwoord noemen, gaat de deur open. Ik probeer naar binnen te gluren en vang een glimp op van een sierlijke hal waar iemand met een dienblad champagne staat.